Pytania i Odpowiedzi

Zmiany zwyrodnieniowe często nie mają związku z dolegliwościami bólowymi

Medycyna akademicka rozpatruje ból i inne dolegliwości narządu ruchu głównie z morfologicznego punktu widzenia czyli procesu zapalnego, zmiany zwyrodnieniowej, choroby metabolicznej, nowotworowej, wady wrodzonej, uszkodzenia mechanicznego np. przepukliny krążka międzykręgowego. Oczywiście w procesie leczenia w pierwszej kolejności wykluczone muszą być patomorfologie lub zbadany ich ewentualny związek z dolegliwościami. Doświadczenie kliniczne pokazuje jednak, że szeroka grupa pacjentów bez specyficznej diagnozy morfologicznej posiada bóle oraz inne dolegliwości. W tym wypadku przyczyna tych dolegliwości jest najczęściej w czynnościowej zmianie narządu ruchu, który jest poddawany ciągłym przeciążeniom statycznym. Zmiany czynnościowe mięśni, struktur łącznotkankowych i stref komórkowo-bólowych są zupełnie odwracalne, tak samo jak dolegliwości mające w nich źródło. Do niedawna lekarze ortopedzi głównie polegali na zdjęciach RTG. Jednak badania ujawniły, że wiele nieprawidłowości kręgosłupa nie ma związku z dolegliwościami klinicznymi [Lewit]. Badania istotne statystycznie wykazały masowe występowanie zmian zwyrodnieniowych stwierdzonych badaniami radiologicznymi i anatomopatologicznymi kręgów u 60 – 80 % populacji ludzkiej po 50 roku życia. Wg Lewita, obraz kliniczny dolegliwości w mniejszym stopniu zależy od patologii strukturalnej, a przede wszystkim od zmian czynnościowych narządu ruchu. W rzeczywistości zmiany strukturalne bardzo często nie dają żadnych objawów dopóki nie dojdzie do zmian czynnościowych a dokładniej mówiąc do przekroczenia progu pobudliwości bólowej podrażnionych struktur. Równie często istnieją dolegliwości z powodu CZST narządu ruchu przy braku jakichkolwiek patologii strukturalnej. Najbardziej znamienne jest to u osób młodych z ostrymi dolegliwościom. Bywa, że potwierdzona badaniami patologia [ przepuklina , kręgozmyk] może nie mieć znaczenia klinicznego, podczas gdy dysfunkcja, którą rozpoznajemy wyłącznie badaniem klinicznym, może mieć znaczenie decydujące.