Pytania i Odpowiedzi

Najwrażliwsze struktury narządu ruchu przekazują  zaburzenia w łuku odruchowym na narządy wewnętrzne dając różne dolegliwości.

Psychologiczny impuls permanentnie powtarzający się w czasie zmienia kształt ciała [skracając specyficzne taśmy mięśniowe ] zaburzając w ten sposób konstrukcję prawidłowej biomechaniki. Zaburzona biomechanika, zablokowania osteopatyczne stawów doprowadzają do powstania miejsc o obniżonej odporności na przeciążenia i właśnie w tych miejscach powstaje CZST. Najpierw zaburzeniom czynności ulega narząd ruchu a dokładniej jego najwrażliwsze struktury [ mięśnie, więzadła, torebki stawowe, okostna]. Następnie w łuku odruchowym, w metamerze, przez  ciągłość lub sąsiedztwo tkankowe przekazuje te zaburzenia dalej na narządy wewnętrzne objawiając się różnego rodzaju dolegliwościami znanymi we wszystkich specjalnościach medycznych. Znane są zależności somatyczno-trzewne i odwrotnie trzewno–somatyczne [ narząd ruchu wywołuje chorobę  narządu wewnętrznego i odwrotnie]. Można więc powiedzieć, że CZST wywołuje objawy pseudo-organiczne: kardiologiczne, ginekologiczne, stomatologiczne, laryngologiczne, ortopedyczne - [ np. ból zdrowego zęba, ucha, ciężkość w klatce piersiowej, cierpnięcia, mrowienia rąk, bóle jąder, duszności, ból pięty]. W badaniach obiektywnych, labolatoryjnych, specjalistycznych nie widać zmian, natomiast dolegliwości ciągle istnieją. Czynnikiem wyzwalającym chorobę / dolegliwości jest przekroczenie przez organizm zdolności kompensacyjnych czyli tkanki będące w stanie subklinicznej patologii potrzebują niewielkiego bodźca [ np. pacjent mówi że go „zawiało„] aby przerodził się w stan kliniczny. Narząd ruchu doprowadza również do powstania chorób organicznych.