Pytania i Odpowiedzi

Zmiany patomorfologiczne poprzedzone są długo trwającymi procesami czynnościowymi w narządzie ruchu [pomijając urazy, wady wrodzone, rozwojowe, nowotwory]. Organizm ma duże zdolności kompensacyjne, więc zwykle „patologia czynnościowa” jest niezauważalna do momentu gdy organizm przekroczy próg bezpieczeństwa wyzwalając silne dolegliwości bólowe lub gdy dojdzie już do zmian organicznych uchwytnych w badaniach. Narząd ruchu może być jednym, jeśli nie jedynym z kilku elementów prowokujących proces chorobowy układu krążeniowo – sercowego, natomiast kiedy choroba organiczna się rozwinie istnieje już samodzielnie [ Lewit ]. Istniejący już proces chorobowy narządu wewnętrznego podrażnia interoreceptory skąd dysfunkcyjne bodźce przenoszone są w łuku odruchowym lub w metamerze powodując promieniowanie bólu do okolic odległych od chorobowo zmienionego narządu wewnętrznego. Ból pochodzenia sercowego odczuwany jest głównie w obrębie elementów narządu ruchu, przede wszystkim w okolicy lewego barku i ramienia,  na bocznej części rękojeści mostka czy w połączeniach mostkowo - żebrowych [często mylony z bólem wywołanym przez niedrożność tętnic] oraz towarzyszy mu  zablokowanie segmentów Th 3 do Th 5. Pomimo wyleczenia narządowego procesu chorobowego zmiany czynnościowe narządu ruchu mogą utrzymywać się nadal i dawać objawy sugerujące trwanie choroby, przyczyniając się do jej przedłużania i przewlekłego charakteru.