Pytania i Odpowiedzi

Określenia te wywodzą się ze środowisk znachorów i ludowych kręgarzy. Teoria ta zakłada " ustawienia na właściwe miejsce czegoś, co się przesunęło, wyskoczyło". Wspólczesne, rutynowo przeprowadzane badania radiograficzne wykazują brak jakiegogolwiek przemieszczenia kręgów, ani ich repozycji w trakcie wykonywania zabiegu manualnego. Poza tym środowisko neurochirurgów może zaświadczyć jak ogromnej siły się przykłada w czasie operacji kręgosłupa do uzyskania minimalnego przesunięcia kręgów względem siebie [wymaga użycia różnego typu haków i narzędzi]. A więc fizycznie nie ma możliwości dokonania przesunięcia dwóch sąsiadujących kręgów na żywym człowieku, przykładając ręcznie siłę zewnętrzną. Pacjent z ostrym lumbago, nie mogący się wcześniej wyprostować, po zabiegu manipulacyjnym może prosto stanąć - to w sposob naturalny wydawało się sugerować ludziom tym zajmującym się - coś w rodzaju repozycji. Dzisiejsze profesjonalne techniki diagnostyczne osteopatów dostarczają dowodów, że zabieg manualny przywraca jedynie ruchomość zablokowanego stawu bez najmniejszego przemieszczenia powierzchni stawowych [ nie ma "nastawiania" czy "wciśnięcie" dysku ] Możemy przypuszczac, że bodżce, które zadaje terapeuta przykładając siłę z zewnątrz, to jakiegoś rodzaju bodżce afferentne wywołujące natychmiastową reakcję czyli odblokowanie stawu ii normalizację stanu tkanek.