Pytania i Odpowiedzi

Dziecko w przedziale do około 2-2,5 roku życia posiada tylko wewnętrzny zwieracz odbytu, który rozluźnia się odruchowo w momencie wypełnienia bańki odbytniczej a więc dziecko nie jest w stanie świadomie kontrolować wydalania. Dorosła osoba kontroluje  mimowolne wypróżnianie się poprzez zwieracz zewnętrzny, który zamyka odbyt w momencie napełnienia bańki odbytniczej. Po wypróżnieniu zwieracz ten powinien pozostać rozluźniony z całym dnem miednicy. Jeśli rodzice  oczekują od dziecka kontroli wypróżnień jeszcze przed drugim rokiem życia (np. przez karcenie lub brak nagrody ] dziecko zastępczo włączy mięśnie dna miednicy i pośladków w strachu przed wydaleniem kału i reakcją dorosłych. Rodzice uczą go reagować na trudną sytuację mięśniami dna miednicy. Kilka takich powtórzeń i tworzy się odruch warunkowy napinania mięśni dna miednicy na negatywne stymulowanie a po czasie przeradza się to w spoczynkowe napięcie mięśni (czyli jesteśmy nieświadomi ciągłego ich napięcia). Rzecz jasna dzieci będą musiały zapłacić cenę własnym zdrowiem, całą gamą objawów z tego rejonu i jest to tylko kwestią czasu. Jak się okazuje permanentne napięcia mięśni dna miednicy czasem biorą swój początek w dyskomforcie rodziców.